AAA

Jesteś tutaj:  BGŻ / Biuro Maklerskie / Edukacja / Jednostki uczestnictwa / certyfikaty inwestycyjne funduszy inwestycyjnych

JEDNOSTKI UCZESTNICTWA / CERTYFIKATY INWESTYCYJNE FUNDUSZY INWESTYCYJNYCH

Charakterystyka:

Jednostki uczestnictwa/certyfikaty inwestycyjne w funduszach inwestycyjnych są częścią aktywów funduszu inwestycyjnego. Inwestycja w fundusz inwestycyjny jest równoznaczna z zakupem jednostek uczestnictwa/certyfikatów inwestycyjnych.

Ryzyko związane z inwestycją w jednostki uczestnictwa / certyfikaty inwestycyjne zależy w głównej mierze od polityki i strategii inwestycyjnej przyjętej przez fundusz inwestycyjny.

Klasyfikacja funduszy inwestycyjnych:

1. Ze względu na konstrukcję prawną fundusze inwestycyjne można podzielić na:

   1. Fundusze Inwestycyjne Otwarte (FIO) – mogą zbywać nieograniczoną liczbę jednostek uczestnictwa i są prawnie zobowiązane do ich odkupienia na każde żądanie uczestnika. Gotowość do odkupienia jednostek uczestnictwa oznacza, że lokaty funduszy otwartych charakteryzują się większą płynnością niż lokaty funduszy zamkniętych;

   2. Specjalistyczne Fundusze Inwestycyjne Otwarte (SFIO) – mogą lokować aktywa w jednostki uczestnictwa innych funduszy inwestycyjnych otwartych, tytuły uczestnictwa emitowane przez fundusze zagraniczne lub tytuły uczestnictwa emitowane przez instytucje wspólnego inwestowania z siedzibą za granicą spełniające określone wymogi, które zgodnie z ich statutem lub regulaminem inwestują powyżej 10% aktywów w jednostki uczestnictwa innych funduszy inwestycyjnych otwartych oraz tytuły uczestnictwa funduszy zagranicznych i instytucji wspólnego inwestowania, jeżeli, zgodnie ze statutem funduszu, uczestnikami funduszu nie mogą być fundusze inwestycyjne otwarte, fundusze zagraniczne lub instytucje wspólnego inwestowania z siedzibą za granicą zarządzane przez towarzystwo zarządzające funduszem lub podmiot z grupy kapitałowej towarzystwa;

   3. Fundusze Inwestycyjne Zamknięte (FIZ) – emitują certyfikaty inwestycyjne w okresach subskrypcji. Są to papiery wartościowe, których liczba jest stała i może zmieniać się tylko w przypadku nowych emisji lub wykupienia przez fundusz. Certyfikaty inwestycyjne mogą być dopuszczone, a następnie wprowadzone do notowań na rynku regulowanym. Polityka inwestycyjna prowadzona przez te fundusze jest znacznie szersza w porównaniu z polityką inwestycyjną funduszy otwartych.

2. ze względu na stosowaną politykę inwestycyjną fundusze inwestycyjne można podzielić na:

   1. Fundusze Rynku Pieniężnego, które inwestują środki Klientów w krótkoterminowe papiery dłużne, takie jak bony skarbowe, czy krótkoterminowe obligacje Skarbu Państwa. Jest to grupa funduszy obarczona niskim ryzykiem. Co do zasady, fundusze przynoszą bieżący zysk powyżej inflacji, a wartość inwestycji praktycznie nie podlega wahaniom. Są polecane osobom, które chcą zainwestować środki w krótkim okresie – co najmniej jednego miesiąca.

   2. Fundusze Obligacyjne, które inwestują środki Klientów w obligacje. Głównie są to obligacje skarbowe, komunalne lub obligacje przedsiębiorstw (korporacyjne). Obarczone są nieco większym ryzykiem inwestycyjnym, niż fundusze rynku pieniężnego. Rekomendowany okres inwestycji to minimum 1 rok.

   3. Fundusze Stabilnego Wzrostu, w których portfelach inwestycyjnych przeważają papiery dłużne: obligacje i bony skarbowe. Udział akcji w aktywach może wynieść od 0 do 40%. Rekomendowany okres inwestycji to minimum 3 lata.

   4. Fundusze Zrównoważone inwestują środki Klientów zarówno w związane z podwyższonym ryzykiem akcje (około 40-60% aktywów), jak i w papiery wartościowe o umiarkowanym poziomie ryzyka – obligacje. Ryzyko związane z tego typu funduszami jest duże, natomiast jednocześnie możliwość zysku jest większa niż przy funduszach stabilnego wzrostu. Rekomendowany okres inwestycji to minimum 4 lata.

   5. Fundusze Akcji, które lokują do 100% aktywów w akcje, przy wykorzystaniu agresywnych strategii inwestycyjnych. Są najbardziej podatne na wahania koniunktury rynkowej. Ryzyko jest wysokie z powodu możliwych znacznych wahań wartości jednostki lub certyfikatu. Zagrożenie to spada wraz z przedłużeniem horyzontu czasowego inwestycji. Sugerowany horyzont czasowy inwestycyjny wynosi co najmniej 5 lat.

   6. Fundusze Aktywnej Alokacji, które mogą w zależności od koniunktury na rynku finansowym kierować środki pieniężne w te segmenty rynku, które dadzą najkorzystniejsze możliwości ich pomnożenia. Ich możliwości inwestycyjne nie są tak ograniczone, jak w przypadku klasycznych funduszy. Zarządzający funduszem mogą nawet zredukować ilość akcji w portfelu inwestycyjnym do zera, jeśli koniunktura jest niekorzystna, natomiast, gdy ulegnie poprawie, mogą zwiększać ich udział do poziomu maksymalnego.

   7. Fundusze z Ochroną Kapitału, których podstawową zasadą polityki inwestycyjnej jest zabezpieczenie przed spadkiem wartości jednostki uczestnictwa poniżej określonego poziomu poprzez alokowanie portfela inwestycyjnego w udziałowe papiery wartościowe, instrumenty pochodne oraz papiery wartościowe o stałym dochodzie.

PUBLIKACJE DOTYCZĄCE FUNDUSZY INWESTYCYJNYCH 

 

	Poradnik inwestora Jak wybrać fundusz inwestycyjny      plik PDF - 0,25 MB   źródło:  Komisja Nadzoru Finansowego		Prawa uczestnika funduszu inwestycyjnego i sposób ich realizacji Wydanie II zaktualizowane. Stan prawny na dzień  1 września 2004 r. Autorzy: Witold Pochmara, Artur Zapała.    plik PDF - 0,77 MB źródło: Komisja Nadzoru Finansowego
	Anatomia sukcesu Depozyty i instrumenty rynku pieniężnego      plik PDF - 2,33 MB   źródło:  Komisja Nadzoru Finansowego